گر چه درد سوز و غم بر زن است

گرچه خامش سهم باغ و گلشن است

گر چه ایران خاک پاک ایزدی

در گذار .......یمن است

گر چه دست  ایران سالهاست

در اسارتها به قید آهن است

گرچه اینک بعد عیسی

برصلیب مریم  اندر شهر و کوی و برزن است

بشنو که  بر البرز کوه

تیر آرش در کمان یک زن است

از خروش ایزدی آید که زن

کاوه ی آینده ی این میهن است

باش تا بینی همای سرنوشت

بال بگشودست بر ایران زمین

باش تا سرو قد رودابه ها

سر کشد تا ماه تابان بر زمین

باش تا بینی زیبایی و جنگ آوری

در یکی پیکر شود با هم قرین

باش تا بینی کمان اندر کمان

ژاژ خواهان را کمین اندر کمین*

مام ایران پاره ی این میهن است